Ερωτήσεις – Απαντήσεις στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Το 2007 το Αμερικάνικο Κολλέγιο Αθλητιατρικής και η Αμερικανική Ένωση Καρδιολόγων εξέδωσαν οδηγίες για ενήλικες βασισμένες σε πενταετή έρευνα όπου καταδεικνύεται ότι η συστηματική  άσκηση προστατεύει από καταστάσεις όπως καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια, Σακχαρώδη διαβήτη, κατάθλιψη, οστεοπόρωση, θρομβώσεις κτλ. Η συστηματική αερόβια δραστηριότητα διεγείρει την συναπτογένεση, την αγγειογένεση και τον μεταβολισμό της γλυκόζης. Με τον τρόπο αυτόν μειώνει τη φλεγμονή στο ΚΝΣ, περιορίζει το οξειδωτικό stress και απελευθερώνει ενδογενείς νευροτροφίνες  BDNF, GDNF, NGF. Σύμφωνα με αυτό λοιπόν η άσκηση πέραν της ευεξίας που επιφέρει, λειτουργεί και νευροπροστατευτικά.

Ερωτήσεις – Απαντήσεις

Άσκηση στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Η πρώτη μελέτη που ανέδειξε τα θετικά της άσκησης στη σκλήρυνση κατά πλάκας δημοσιεύτηκε το 1996 στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα (ΗΠΑ). Οι Ασθενείς αυτοί που συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα αεροβικής άσκησης βελτίωσαν την καρδιαγγειακή τους κατάσταση, αύξησαν την δύναμη τους, βελτίωσαν την λειτουργία της κύστης και του εντέρου μείωσαν την κόπωση και την κατάθλιψη και κοινωνικοποιήθηκαν. Έκτοτε πολυάριθμες μελέτες επιβεβαιώνουν τα θετικά της άσκησης στην MS. H απουσία φυσικής δραστηριότητας από την άλλη σχετίζεται με στεφανιαία νόσο, ενώ πέρα από την αδυναμία των μυών επιτείνει την απώλεια της οστικής μάζας (αυξημένος κίνδυνος καταγμάτων).

Άσκηση και Σπαστικότητα

Η υπερτονία ή σπαστικότητα είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις νόσους που προκαλούν βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο ή νωτιαίο μυελό). Εκδηλώνεται με ακούσια αύξηση του μυϊκού τόνου (μυικό σπασμό) με τρόπο ανομοιόμορφο στις μυικές ομάδες. Η σπαστικότητα δεν αποτελεί αντένδειξη για άσκηση. Η άσκηση όμως στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να γίνεται στα αρχικά τουλάχιστον στάδια με τη συνδρομή ειδικού ώστε να μη λειτουργεί ερεθιστικά στη σπαστικότητα. Οπωσδήποτε οι σπαστικοί μύες δεν πρέπει να φτάνουν σε κόπωση, η γωνιακή ταχύτητα κίνησης των αρθρώσεων πρέπει να είναι χαμηλή και σταθερή και πρέπει να δίνεται ιδιαίτερο βάρος στις διατάσεις.

Άσκηση και υψηλή θερμοκρασία

Στο σύνολο σχεδόν των ασθενών με MS η αύξηση της πυρηνικής θερμοκρασίας (θερμοκρασίας του σώματος) οδηγεί σε επιδείνωση της κινητικής εικόνας. Η άσκηση λοιπόν θα πρέπει να προσαρμόζεται σε αυτό το δεδομένο.

  1. Δεν ασκούμαστε ποτέ σε θερμό περιβάλλον.
  2. Αποφεύγουμε την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο (πχ κολύμβηση νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα).
  3. Πολύ καλή ενυδάτωση με λήψη και ηλεκτρολυτών.
  4. Ρύθμιση του μικροκλίματος (μέσω του κλιματισμού), χαμηλά επίπεδα υγρασίας, έκθεση σε ρεύμα αέρα ώστε να διευκολύνεται η αποβολή θερμότητας μέσω εξάτμισης του ιδρώτα.

Άσκηση και κόπωση

Η εύκολη κόπωση χαρακτηρίζει πολύ μεγάλο ποσοστό των ασθενών με MS. Η άσκηση λοιπόν θα πρέπει να προσαρμόζεται σε αυτή την ιδιαιτερότητα. Έτσι ασκούμαστε τις ώρες της ημέρας που αισθανόμαστε καλύτερα. Υιοθετούμε διαλείμματα στην άσκηση. Ο χρόνος του διαλείμματος και ο αριθμός αυτών είναι απολύτως εξατομικευμένα. Προκειμένου να μειώσουμε τα συμπτώματα της κόπωσης θα πρέπει να φροντίζουμε ώστε ο ύπνος να είναι επαρκής και ποιοτικός και να ενυδατωνόμαστε σωστά (άφθονη πρόσληψη υγρών με ηλεκτρολύτες). Σε συνεργασία πάντοτε με τον θεράποντα ιατρό ίσως χρειαστεί να τροποποιήσουμε την μυοχαλαρωτική αγωγή προκειμένου να αποδίδουμε καλύτερα στην φάση της άσκησης.

Ζήκος Σ. Κέντρος
Φυσίατρος
Επιστημονικός Διευθυντής

Comments are closed.